Często spotykam się z pytaniami dotyczącymi może nie stricte przepisów lotniczych, ale w istocie procedur ULC. Dotyczą one zazwyczaj określonej sfery działalności tego organu np. systemu egzaminów praktycznych:
Jaka jest procedura „powołania egzaminatora” praktycznego ?
Czy jest
gdzieś roczny plan szkoleń teoretycznych
egzaminatorów tak jak w innych krajach?
Odpowiedź moja brzmi zawsze prosto: „zapytaj
ULC” ! 😊 A odpowiedzą? Zależy jak zapytamy.
Najefektywniej zadać jest pytanie w formie wniosku
o udostępnienie informacji publicznej, bo kto tej informacji nie udostępni to naraża się na grzywnę, karę ograniczenia wolności albo
pozbawienia wolności do roku.
Przykładowy wniosek:
Dane wnioskodawcy
Nazwisko i Imię:
……………………………………………………………………
Adres:
…………………………………………………………….
………………………………………………………………………
WNIOSEK O
UDOSTĘPNIENIE INFORMACJI PUBLICZNEJ
Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do
informacji publiczne (u.d.i.p) z dnia 6 września 2001 r. (Dz. U. Nr 112, poz.
1198) zwracam się z prośbą o udostępnienie informacji w następującym zakresie:
…………………………………………………………………………………………………………………………………………….
…………………………………………………………………………………………………………………………………………….
…………………………………………………………………………………………………………………………………………….
…………………………………………………………………………………………………………………………………………….
…………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Proszę o przesłanie informacji pocztą elektroniczną na
adres: ……………………………………………..
(można prosić na skrzynkę e-puap lub adres e-mail)
Na odpowiedź ULC ma 14 dni od
daty złożenia wniosku. Jeśli idzie o pierwsze z wcześniejszych pytań to warto
doprecyzować, że chodzi nam o procedurę, którą narzuca jakiś wymóg prawny. W tym
przypadku może to być przepis ARA.GEN.200
(a) (1) Rozporządzenia (UE) Nr. 1178/2011 zgodnie z którym urząd takie
procedury musi posiadać. W prawie europejskim Prezes ULC oprócz uprawnień ma jeszcze konkretne obowiązki.
Jeżeli takiej podstawy nie ma, to
możemy spodziewać się odpowiedzi (pytanie drugie), że żaden przepis prawa nie
nakazuje np. publikacji terminów szkoleń teoretycznych egzaminatorów. Urzędnicy ewidentnie nadużywają
takiej „odpowiedzi”, bo nawet jeżeli zwrócimy im uwagę, że przykładowe pytania
egzaminacyjne do licencji PPL wprowadzają w błąd, to też odpowiedź brzmi: „Nie
ma przepisu prawa, który nakazywałby aktualizację bazy przykładowych pytań”. To
już nie przepis, ale zdrowy rozsądek powinien wskazywać, że nie można wprowadzać
ludzi w błąd. Skoro urzędnicy wolą działać wbrew zasadom transparentności, to
trzeba im w tym „pomóc” aktualizując Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w
sprawie egzaminów i dodać tam zapis o obowiązku publikacji rocznego planu szkoleń
teoretycznych dla egzaminatorów, podobnie jak jest tam już obowiązek publikacji
rocznych planów sesji egzaminacyjnych.
Uzyskane w ten sposób informacje mogą nam dostarczyć wielu zaskakujących informacji. Jeżeli zapytamy o procedurę
wydawania certyfikatu egzaminatora EASA, to dowiemy się, że takiej procedury w
zasadzie jest brak. Nikt nie wybiera tam z pewnością członków komisji egzaminacyjnej wyróżniających się czymkolwiek. Jest za to tylko „obiegówka”, gdzie różne komórki departamentu
personelu lotniczego (w tym sekretariat) muszą się podpisać czy kandydat „spełnia
wymagania”. Tymi wymaganiami nie są o
dziwo przepisy PART-FCL, ale to co sobie urzędnicy wymyślą. Jak komuś
podpadniemy (a Internet wydaje się być monitorowany przez urzędników) to good bye. Nie wygląda to na urząd państwowy, ale raczej prywatny folwark. Nie wiem dlaczego
toleruje się sytuację, że do rozstrzygnięcia prostego wniosku angażuje się tak wiele nie mających wiele do powiedzenia osób. Wystarczyłby
jeden kompetentny urzędnik, który ponosiłby za swoje decyzje odpowiedzialność, która jest z kolei rozmywana przy istniejącym zbiorowym szemranym procederze. Czy ktoś w ULC nie za dobrze zabawia się za publiczne pieniądze? Dlatego powtarzam: Im więcej pieniędzy jest dla ULC, tym gorzej
dla wnioskodawców.
Zakres zadawanych pytań może być
szerszy niż tematyka egzaminatorów, bo kto pyta nie błądzi. Możemy na przykład zapytać się w jaki sposób wewnętrzny regulamin dotyczący kierowania wniosków do organów ścigania, o którym mowa jest w Regulaminie Organizacyjnym ULC uwzględnia zasadę „nieobwiniania” wyrażoną w Rozporządzeniu (UE) 376/2014 (chodzi o Just Culture – które ULC czasami interpretuje jako kulturę).
Podobne pytania dotyczące praktyki stosowania prawa będą zapewne mile widziane przez urzędników np. czy prawo UE obowiązuje bezpośrednio, czy można je krajowo zmieniać lub uzupełniać itd. Takie pytania dotyczą przecież stricte informacji o działalności organu.
Na niektóre z pytań ULC będzie
zapewne się bronił przed odpowiedzią, że przygotowanie odpowiedzi jest czasochłonne np. jak
zapytamy się ile donosów do organów ścigania złożył w ostatnich latach, w
innych może wskazywać, że zbiorcze dane wymagają przetworzenia itd. Odmowa
udostępnienia informacji publicznej (w tym informacji przetworzonej)
następuje w formie decyzji administracyjnej, do której w świetle
art. 16 i 17 u.d.i.p. mają zastosowanie przepisy kodeksu postępowania
administracyjnego, w takim wypadku stronie służy odwołanie od decyzji
(odpowiednio wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy), jak również skarga
(sprzeciw) do sądu administracyjnego.
Odpowiedź, że „żaden
przepis prawa nie nakazuje”, to temat na oddzielny wpis.
Dodaj komentarz