Zawód egzaminator(a)? Zmiany w systemie egzaminowania praktycznego EASA

 Czy nie brzmią zmiany o których mowa niżej naszych realiach jak herezja?:

Założenia zmian:

Po wprowadzeniu nowych reguł system powinien pracować w oparciu o następujące założenia:

• kompetencja do przeprowadzania egzaminów należy do egzaminatorów, a nie do władz lotniczych;
• egzaminatorzy nie działają już na podstawie upoważnienia, lecz
  korzystają z przywilejów, jakie daje im posiadany certyfikat, co
  prowadzi do realizacji zasady swobodnego przepływu specjalistów i usług w
  UE;
• standaryzacja egzaminatorów w sensie zharmonizowanych przepisów w całej UE doprowadzi do poprawy bezpieczeństwa.

W starym  systemie licencjonowania załóg lotniczych
egzaminatorzy pracowali w imieniu krajowych władz lotniczych (NAA) i
wykonywali kompetencje, które zostały im „oddelegowane” lub przydzielone
im przez władze. Dlatego to władza, a nie rynek, decydowała o tym, ilu
egzaminatorów jest potrzebnych. Władza decydowała też, jakie wymagania
egzaminatorzy będą musieli spełnić. Wreszcie władze wyznaczały i
przydzielały egzaminatorów do konkretnych egzaminów lotniczych. System
ten działał przy założeniu, że kompetencja do przeprowadzania egzaminów
należała do władzy lotniczej , która zlecała je egzaminatorom.

W nowych systemie egzaminatorzy czerpią przywilej oceny umiejętności
pilotów bezpośrednio z prawa unijnego, gdy spełniają odpowiednie
wymagania. Potwierdza to certyfikat, który upoważnia do przeprowadzania
egzaminów praktycznych i kontroli umiejętności. Dlatego podczas
przeprowadzania egzaminu praktycznego lub kontroli umiejętności egzaminatorzy nie działają już w ramach delegacji organu,
ale korzystają z przywilejów, jakie daje im posiadany przez nich
certyfikat (np. lekarze, prawnicy, dyplomowani inżynierowie i podobne
zawody). Dzięki temu nowemu systemowi organ nie może już określać liczby
egzaminatorów (działania takie pogwałcałaby  zasadę prawa dostępu do zawodu).

Oczekiwane rezultaty/wpływ:

• swobodny przepływ egzaminatorów w celu wykonywania pracy w innym państwie członkowskim;
• standaryzacja egzaminatorów w państwach członkowskich EASA poprzez
  uznawanie egzaminatorów na podstawie certyfikatu; oparte na wspólnych
  wymaganiach i dające egzaminatorom takie same przywileje w całej UE (27
  państw członkowskich UE i 4 państwa Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego
  Handlu (EFTA));
• równe szanse dla rynku wewnętrznego;
• zgodność z ICAO/FAA;
• wzrost liczby egzaminatorów, przyniesie pozytywne skutki społeczne i gospodarcze

Odejście od upoważnień na rzecz certyfikatów zasygnalizował
również ULC, wskazując że nie będą one wydawane już na zasadzie
uznaniowości i delegowania egzaminatorów przez Władzę, wystarczy aby
kandydaci na egzaminatorów spełniali tylko wymagania stosownym przepisów
UE.

Szkolić egzaminatorów może już nie tylko nasz urząd ale i ośrodki
szkolenia iw tym celu opracowano specjalne wytyczne ułatwiające sprawne
zatwierdzanie programów —> LINK

Czy tak ma być? Tak miało być i jest (poza naszym krajem).

Tekst z początku posta nie moim
osobistym poglądem, lecz jest to cytat z dokumentu zamieszczonego na 
stronie EASA  z kwietnia 2018 r. „ Sprawozdanie z oceny wdrożenia
Rozporządzenia w sprawie załóg lotniczych (rozporządzenie (UE) nr
1178/2011), Część FCL, podczęść K Egzaminatorzy” –> LINK Polecam do zapoznania się z tym dokumentem.

Stary
system o którym na początku artykułu to przepisy JAR FCL 1 i 2 według
których to władza lotnicza wyznaczała egzaminatorów i regulowała ich
ilość oraz rozmieszczenie geograficzne. Egzaminy miały charakter
państwowy.

Z
kolei nowe przepisy o których mowa jest w cytacie wyżej obowiązują już
od ponad 10 lat od kiedy weszło w życie Rozporządzenie (UE) Nr 1178/2011
i przepisy JAR-FCL zostały zastąpione przez PART-FCL.

ULC
jeszcze w 2012 roku  deklarował na swojej stronie, że nie będzie
ograniczał arbitralnie liczby egzaminatorów, wydawał certyfikaty zamiast
upoważnień każdemu kandydatowi który spełnia wymagania przepisów UE (LINK):

Podobnie
nasz krajowy organ  zapraszał ośrodki szkolenia do zatwierdzania
programów szkolenia egzaminatorów (co oznaczało, że jego system
zarządzania został dostosowany do zmian w przepisach) przygotowując
stosowne wytyczne ułatwiające zatwierdzanie programów szkoleń
egzaminatorów, które podobnie jak szkolenia instruktorów, może prowadzić
nie tylko organ, ale również ośrodki szkolenia ATO i DTO. Proszę spojrzeć na dodatek H dokumentu –> LINK

Czy
zamierzenia te  zostały zrealizowane, a nowy system egzaminowania
został wdrożony u nas po 10 latach od wprowadzenia zmian prawa tak jak w
innych krajach UE?

Temat
jest ważny, bo ma wpływ nie tylko na bezpieczeństwo lotnicze, ale
również lotniczą rzeczywistość np. dostępność egzaminatorów, przebieg
kariery zawodowej instruktorów, procedury administracyjne (np. opłaty),
konkurencyjność naszego rynku lotniczego w UE itd . Przyjrzymy się tej 
sprawie nieco bliżej w kolejnych wpisach.