Misja instytucji stanowi fundamentalne wytyczne i cel dla których ona istnieje i funkcjonuje. Organy administracji państwowej mieć takowej misji nie muszą, ale skoro już nasz ulubiony urząd ją dobrowolnie wyartykułował to warto się jej nieco przyjrzeć. Może pomoże nam ona też zrozumieć  sens istnienia  tego urzędu.  Chyba trochę instynktownie wyczuwamy potrzebę krajowej administracji lotniczej, bo ktoś w końcu powinien przetwarzać nasze wnioski lub  pilnować przestrzegania prawa. W postrzeganiu urzędów dochodzi nam czynnik, który napędza świat czyli pieniądze. Nikt nie ma ochoty płacić za miernej jakości usługi publiczne lub tolerować sytuacji, że za płacone podatki ktoś przeszkadza mu w lataniu. Tzw. nadzór lotniczy nie jest instytucją lubianą, co najwyżej w niektórych krajach szanowaną, a jego rolę w lotniczym ekosystemie najczęściej przedstawia się tak jak na obrazku niżej:

Rozwój zrównoważony w lotnictwie odnosi się do podejścia, które ma na celu osiągnięcie równowagi między względami ekonomicznymi, społecznymi i środowiskowymi w tym sektorze. Głównym celem rozwoju zrównoważonego w lotnictwie jest minimalizowanie negatywnych wpływów lotnictwa na środowisko naturalne, społeczeństwo i gospodarkę, jednocześnie umożliwiając dalszy wzrost i rozwój tego sektora.

 

Podstawowe aspekty rozwoju zrównoważonego w lotnictwie obejmują:

1. Efektywność energetyczna i emisje gazów cieplarnianych: Rozwój zrównoważony w lotnictwie dąży do zmniejszenia zużycia paliwa przez samoloty oraz ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, takich jak dwutlenek węgla (CO2) i tlenki azotu (NOx).

2. Hałas: Redukcja hałasu generowanego przez lotniska i samoloty ma na celu minimalizację wpływu hałasu na mieszkańców obszarów wokół lotnisk oraz zmniejszenie zakłóceń spowodowanych hałasem.

3. Ochrona powietrza i jakość powietrza: Rozwój zrównoważony w lotnictwie dąży do zmniejszenia emisji substancji szkodliwych dla jakości powietrza, takich jak tlenki azotu i inne zanieczyszczenia.

4. Zrównoważona infrastruktura: Obejmuje projektowanie i zarządzanie lotniskami w sposób umożliwiający minimalny wpływ na środowisko naturalne oraz skuteczne wykorzystanie zasobów.

5. Społeczne aspekty: Rozwój zrównoważony w lotnictwie uwzględnia również wpływ na lokalne społeczności, takie jak tworzenie miejsc pracy, dialog z mieszkańcami i promowanie edukacji w dziedzinie lotnictwa.

6. Innowacje technologiczne: Kontynuowanie badań i innowacji w dziedzinie lotnictwa ma na celu opracowywanie bardziej efektywnych i ekologicznych rozwiązań, takich jak nowe technologie napędowe czy bardziej efektywne konstrukcje samolotów.

   
   
   BRAWO!!! Na pierwszy rzut oka wszystko to brzmi pięknie. Większość czytelników zapewne sądziła, że Prezes ULC jest ślepym egzekutorem swoich kompetencji zapisanych w Artykule 21 Ustawy Prawo Lotnicze, a tutaj okazało się, że poszedł on dalej i niejako z własnej inicjatywy postanowił też zadbać o naszą przyszłość. Patrząc przez pryzmat prawa unijnego, to nasz ulubiony organ postanowił skoncentrować się na jednym z 10 celów tego prawa wymienionym w Art. 1 ust. 2 lit. c) Rozporządzenia Bazowego uchwalonego przez Parlament Europejski (1139/2018) tj. wniesieniem wkładu w zapewnianie wysokiego, jednolitego poziomu ochrony środowiska. 
   Jak wiadomo współczesne lotnictwo przyjazne środowisku nie jest i im więcej latania, to środowisko na tym cierpi. Ktoś w końcu postawił, że zrobi z tym porządek.

   
   

   

   
   

   Jakie zrównoważony rozwój ma znaczenie w praktyce organu? Na pewno nie będzie on wspierał latania po kręgu na Babicach samolotami emitującymi trujące spaliny i doprowadzających do szału mieszkańców okolicznych osiedli. Podobnie nasze dobra w postaci parków narodowych zasługują na szczególną ochronę, bo nawet bezsilnikowy statek powietrzny może przecież rozpraszać proces delektowania się pięknem przyrody. Tłumaczy to poniekąd postawę urzędu w tych ostatnio dyskutowanych szeroko sprawach. Nie ma tu złej woli organu, który misję ogłosił już dawno temu, a jakoś chyba nikt nie zapytał co ona oznacza w praktyce. Obiecano – dotrzymano  – ślepi w karty nie grają😁 
   
   
   Z kolei organ deklaruje wspieranie projektów z wykorzystaniem samolotów elektrycznych lub z napędem wodorowym wykonujących operacje z dala o skupisk ludzkich i wartych ochrony dóbr przyrody. Wybierzmy przyszłość. 
   To się nie dzieje? Gdyby się nie działo, to oznaczałoby to, że misja ULC jest tylko zagrywką PR i ma charakter wyłącznie dekoracyjny.
   
   
   Warto też, aby Prezes ULC podjął inicjatywy, które przyniosłyby dalsze korzyści naszej Matce Ziemi i kieszeniom podatników, ale już na własnym podwórku np:
   – Egzaminowanie w wielu miejscach kraju (nie koniecznie na uczelniach) na licencje EASOwskie i przez ośrodki lub internet na licencje krajowe, świadectwa kwalifikacji oraz z biegłości językowej. Skupiony w jednym miejscu ślad węglowy jaki zostawiają kandydaci jeżdżący na egzamin do siedziby urzędu na ulicę Flisa w Warszawie jest znaczący. 
   – Zautomatyzowanie urzędu na poziomie mniej więcej takim jak nasz dostojny urząd zapewnił droniarzom. Mogą to być elektroniczne szkolenia i egzaminy dla świadectw kwalifikacji, elektroniczne licencje, wnioski online z funkcją weryfikacji danych itp. Póki co urząd wspiera bardziej gospodarkę drzewną niż cyfrową.
   – Ograniczenie grasowania pojazdów służbowych urzędu  po Polsce będących przedmiotem dowcipów/relacji na Baranów Memport . Można to robić na wiele sposobów np. audyty online, oddanie części nadzoru branżowym organizacjom, połączone kontrole audyty/kontrole specjalistów/inspektorów mających kompetencje w więcej niż jednym organizacyjnym obszarze urzędu, np. egzaminowanie/ośrodki szkolenia i operacje lotnicze. 

   Podsumowując…

   Niestety, ale odnoszę wrażenie, że przy misji jak wyżej lotnictwo ogólne w Polsce w dotychczasowej formie ma małe szanse rozwoju,  a przyczynia się ono przecież do lokalnego rozwoju, edukacji, dostępu do odległych miejsc oraz rozwoju technologii lotniczych.

    

   Jeżeli misja jest tylko działaniem z zakresu Public Relations to niedobrze, a jeżeli nie jest to tylko zabieg PR to jeszcze gorzej. 

    

   Podstawową powinnością instytucji państwowych jest jednak obsługa interesów obywateli.